Η Προσφυγική Κρίση

στην Ελλάδα

Από τον Ιανουάριο του 2015 μέχρι και τον Αύγουστο του 2016, πάνω από 1.3 εκατομμύρια άτομα – πρόσφυγες και μετανάστες – κατευθύνθηκαν προς την Ευρωπαική Ένωση προσπαθώντας να δραπετεύσουν από τη πολεμική σύρραξη στις χώρες προέλευσης ή αναζητώντας μια καλύτερη και ασφαλέστερη ζωή. Η πλειοψηφία αυτών των ατόμων έκανε χρήση της λεγόμενης μεταναστευτικής οδού των Δυτικών Βαλκανίων. Φτάνοντας αρχικά στα Ελληνικά νησιά με βάρκες από την Τουρκία, στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας, περνώντας μέσω της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ) και καταλήγοντας στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη.

 

Ωστόσο, με την ενίσχυση των ελέγχων στα σύνορα των δύο χωρών αρχικά και κατόπιν με το οριστικό τους κλείσιμο, χιλιάδες άνθρωποι εγκλωβίστηκαν στα σύνορα. Στην προσπάθειά της να ανταποκριθεί στην ξαφνική και αυξημένη ανάγκη, ειδικά στο βορρά, η κυβέρνηση δημιούργησε καταυλισμούς στην περιοχή της Θεσσαλονίκης και των γειτονικών περιοχών. Πολλοί από αυτούς τους καταυλισμούς έχουν κατηγορηθεί με δριμύτητα από την Ελληνική κοινωνία, εθνικές και διεθνείς ΜΚΟ για τις ανεπαρκείς εγκαταστάσεις υγιεινής, κακή ασφάλεια και έλλειψη βασικών αναγκών. Μερικές χιλιάδες ανθρώπων εξακολουθούν να ζουν σήμερα σε σκηνές. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, πολλοί έχουν προσβληθεί από δερματικές παθήσεις (ψώρα), μεταδοτικά νοσήματα (γρίπη) καθώς και πιο επικίνδυνα όπως ηπατίτιδα, η οποία έχει διαγνωστεί σε αρκετούς καταυλισμούς στη Βόρεια Ελλάδα. Η κατάσταση είναι επιτακτική για όλους, ειδικά για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες , όπως παιδιά, έγκυες γυναίκες, άτομα με χρόνιες παθήσεις και με ειδικές ανάγκες.

 

Καθώς η Ελλάδα εισέρχεται στον έβδομο κατά σειρά χρόνο από την έναρξη της οικονομικής κρίσης, η αντιμετώπιση μιας άνευ προηγουμένου μαζικής εισροής προσφύγων και μεταναστών έχει επιδεινώσει μιαν ήδη τεταμένη κατάσταση. Η Ελλάδα έχει επιβαρυνθεί με το δυσανάλογο έργο της καταπολέμησης της συνεχιζόμενης μεταναστευτικής κρίσης. Η οικονομία της έχει συρρικνωθεί κατά 30 τοις εκατό από την αρχή της χρηματοοικονομικής κρίσης το 2008, μισθοί και συντάξεις έχουν μειωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια και η ανεργία βρίσκεται πάνω από το 25 τοις εκατό.

Σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις, ο αριθμός των προσφύγων που διαμένουν σήμερα στην Ελλάδα ανέρχεται στους 60,000 περίπου. Περίπου 15,000 βρίσκονται στα νησιά και 45,000 στην ηπειρωτική χώρα. Παρά το γεγονός ότι η Ελληνική κυβέρνηση, σε μια κοινή προσπάθεια με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και ΜΚΟ (εθνικές και διεθνείς), έχει καταφέρει να στεγάσει περίπου 10,000 σε μεταβατική στέγαση (διαμερίσματα/ξενοδοχεία), η παροχή κατάλληλης στέγασης εξακολουθεί να αποτελεί κύριο μέλημα.

Η πλήξη, η αγανάκτηση, η έλλειψη δραστηριοτήτων και σκοπού, το ανεπαρκές κυβερνητικό προσωπικό ασφαλείας σε κάποιους από τους καταυλισμούς – όλα έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση της βίας και της επιθετικότητας ειδικά προς γυναικόπαιδα. Συνεπώς, είναι επιτακτική η ανάγκη εξασφάλισης ασφαλούς στέγασης για τις ευάλωτες ομάδες. Πολλοί από τους πρόσφυγες που βρίσκονται στην Ελλάδα είναι υποψήφιοι για μετεγκατάσταση ή επανένωση με τις οικογένειές τους. Επομένως, είναι σημαντική η παροχή όχι μόνον ασφαλούς στέγασης αλλά νομικής βοήθειας και κοινωνικής υποστήριξης.